سفارش تبلیغ
صبا
هرگاه مرد با ایمان برادر خود را خشمگین ساخت ، میان خود و او جدائى انداخت . [ گویند : حشمه و أحشمه ، چون او را بخشم آورد . و گفته‏اند شرمگین شدن و خشم آوردن را براى او خواست . و آن گاه جدائى اوست ] . [ و اکنون هنگام آن است که گزیده‏هاى سخن امیر مؤمنان علیه السّلام را پایان دهیم ، حالى که خداى سبحان را بر این منّت که نهاد و توفیقى که به ما داد سپاس مى‏گوییم . که آنچه پراکنده بود فراهم کردیم و آنچه دور مى‏نمود نزدیک آوردیم . و چنانکه در آغاز بر عهده نهادیم بر آنیم که برگهاى سفید در پایان هر باب بنهیم تا آنچه از دست شده و به دست آریم در آن برگها بگذاریم . و بود که سخنى پوشیده آشکار شود و از آن پس که دور مینمود به دست آید . و توفیق ما جز با خدا نیست . بر او توکل کردیم و او ما را بسنده و نیکوکار گزار است . و این در رجب سال چهار صد از هجرت است و درود بر سید ما محمد خاتم پیمبران و هدایت کننده به بهترین راه و بر آل پاک و یاران او باد که ستارگان یقین‏اند . ] [نهج البلاغه]
 
دوشنبه 90 خرداد 16 , ساعت 8:37 صبح

امام، ماه تابان، چراغ فروزان، نور درخشان و ستاره ای راهنما است در تمام تاریکی ها و رهگذر شهرها و کویرها و گرداب دریاهاست. امام، آب گوارای لحظه ی تشنگی و رهبر به طرف هدایت و نجات بخش از هلاکت است هر که از او جدا شود، هلاک می شود.

امام، ابری بارنده است. بارانی شتابنده است، خورشیدی فروزنده است، سقفی سایه دهنده است. زمینی وسیع است، چشمه جوشنده و برکه و گلستان است. امام، همدم و رفیق، پدر مهربان، برادر، مادر دلسوز به کودک، پناه بندگان است. امام، امین خدا در میان خلقش است و حجت او بربندگانش و خلیفه ی او در شهرش و دعوت کننده به سوی او و ... است.

راستی چقدر امام به این مهربانی را می شناسیم!

حضرت علی بن موسی الرضا علیه السلام

اصول کافی، ج1، باب الحجة

 



لیست کل یادداشت های این وبلاگ